Innowacyjny serwis jeździecki

Napisane przez Horsia w piątek, 12 Kwiecień 2013  

Brak Komentujących

Wpisane w: Rozrywka, Zwierzęta     Tagi: horse24, jazda konna, konie

Od wielu jak lat ważną, o ile nie kluczową, rolę w prowadzeniu przedsiębiorstwa pełni Internet. Obecnie ilość użytkowników internetu jest tak duża że można ze swoją ofertą dotrzeć nie tylko lokalnie ale również globalnie. Jednak nie każdy urodził się programistą czy grafikiem komputerowym dlatego czasami ciężko prowadzić samemu swoją własną stronę bez zatrudniania sztabu fachowców.

Coraz częściej jednak powstają strony za pośrednictwem których możemy prowadzić swoją własną witrynę którą można w bardzo prosty i jasny sposób zaprojektować oraz prowadzić. Portal horse24 postanowił wyjść naprzeciw wszystkim tym którzy nie mają czasu i worka pieniędzy na profesjonalne firmy zajmujące się robieniem stron. Założenia serwisu w tym temacie są bardzo proste – stworzenie własnej strony ma być proste jak smarowanie bułki masłem. Może po krótce opiszemy dlaczego horse24 w znacznym stopniu upraszcza temat zaistnienia w wirtualnym świecie.

Po pierwsze projektowanie nie musi być wcale trudne, jedyną rzecz jaką przyszły właściciel strony musi zrobić to zaznaczyć myszką kolor tła jaki ma być na jego stronie, wybrać rodzaj czcionki oraz ułożyć poszczególne zakładki menu i gotowe!  Wszystkie czynności jakie należy wykonać są tak banalne że sprowadzają się jedynie do zaznaczania i przesuwania poszczególnych elementów – to wszystko!

Po drugie użytkownik sam decyduje o tym jak inni użytkownicy będą go wpisywać w wyszukiwarce, wystarczy w ustawieniach głównych wpisać swój unikalny adres strony np. www.konie.horse24.pl i już można zamieścić go na swoich ulotkach, plakatach czy wizytówkach.

Po trzecie każdy może swoją stronę spersonalizować dzięki wgraniu własnego logo, zdjęcia głównego a także dzięki wpisaniu nazwy strony, która wyświetlać się będzie na zdjęciu głównym.

Po czwarte można prowadzić swoją własną galerie zdjęć którą można w dowolny przez siebie sposób modyfikować i aktualizować.

Po piąte na bieżąco można informować swoich klientów o nowinkach, wydarzeniach czy planach na przyszłość. Wszystko jest tak proste jak pisanie własnego bloga, wystarczy zalogować się do swojego panelu i dodawać nowe aktualności.

Po szóste uproszczony kontakt. Dzięki formularzowi do zapytań, każdy klient może bez wchodzenia na swoją pocztę napisać zapytanie które kierowane jest bezpośrednio na skrzynkę email podaną w ustawieniach.

Po siódme dzięki specjalnej zakładce „Moje konie” każdy właściciel ośrodka może wstawić zdjęcia swoich koni wraz z dokładnym ich opisem, dzięki temu klienci nie tylko mogą je zobaczyć ale również dodać jako swoje ulubione do swojego profilu który również mogą założyć na horse24. Dodając również dokładne dane konia, jego pochodzenie oraz opis wprowadza się go do serwisowego drzewa genealogicznego.

Po ósme przyszli właścicieli swoich stron założonych na horse24 nie muszą się martwić o pozycjonowanie mają je – gratis. Dodatkowo widnieją również w uproszczonej bazie stadnin, ośrodków jeździeckich, stajni hodowlanych i agroturystyk serwisu horse24.

Po dziewiąte posiadacze horsowych wizytówek mogą również prowadzić swoje prywatne profile na których mogą zamieszczać zdjęcia ze swojego ośrodka a także korzystać z różnych ciekawych innowacyjnych aplikacji takich jak kalkulator żywieniowy czy elektroniczna karta zdrowia konia.

Po dziesiąte wszyscy zarówno właściciele swoich www jak i ich klienci mogą za darmo korzystać z informacji zamieszczanych w serwisie, dokształcać się i uzupełniać swoją wiedzę.

Czy można wiec wyobrazić sobie jeszcze bardziej prostą metodę na założenie swojej strony? Chyba nie!

 Źródło: <a href="http://www.webshock.com.pl/innowacyjny-serwis-jezdziecki/">Innowacyjny serwis jeździecki</a> - Horsia

           
Kolka (morzysko)

 Autor: Agata Obidowicz

Kolka to schorzenie spędzające sen z powiek każdemu właścicielowi konia. Należy ją dobrze poznać, aby móc jej uniknąć, a w ewentualnym przypadku wystąpienia choroby – móc pomóc szybko i skutecznie, unikając tragedii.
   
Kolka (morzysko) to ogólna nazwa schorzeń żołądka i jelit, które często przebiegają bardzo ostro i boleśnie dla konia. Jest to niezwykle poważna dolegliwość, której leczenie musi być podjęte natychmiast. Czasami kolka może zniknąć tak szybko, jak się pojawiła, ale także może przyczynić się do śmierci konia. Skomplikowana budowa układu pokarmowego tych zwierząt sama w sobie predysponuje do schorzeń tego typu. Z powodu specyficznej budowy wpustu żołądka koń nie ma fizycznej możliwości zwracania treści pokarmowych. Jelita są tak długie i ruchome, że samo gromadzenie się w nich gazów może wywołać bolesność.
   
Przyczyn powstawania morzyska jest bardzo wiele. Do najczęstszych można zaliczyć podawanie zepsutej paszy, przekarmianie, zarobaczenie, wrzody żołądka, zapalenie żołądka, jelit i wątroby, wychłodzenie organizmu. Kolkę mogą wywołać także czynniki takie jak zmiana pogody, ciśnienia atmosferycznego lub paszy, długotrwałe przebywanie w stajni, podniecenie i stres związane z zawodami lub transportem oraz odrobaczanie. Bóle powodowane są najczęściej niedrożnością jelit. Zamknięcie ich światła może wystąpić na każdym odcinku.
   
Objawy kolki są bardzo charakterystyczne i dość łatwo je zaobserwować. Gdy pojawią się bóle, koń zaczyna nerwowo rozglądać się na boki, grzebać przednimi kończynami, bić się ogonem po bokach, próbuje dosięgnąć lub uderzyć się w brzuch tylnymi kopytami. Przy wzmagającym się bólu można zaobserwować także przyspieszony oddech i tętno, sinoniebieskie błony śluzowe i obfite pocenie się. Przy silnym bólu koń zaczyna rozpaczliwie się tarzać. Przy zaobserwowaniu któregoś z wymienionych objawów koniecznie trzeba wezwać lekarza weterynarii. Chorego konia należy oprowadzać lub lonżować. Jeżeli zwierzę się poci, należy okryć je derką lub rozcierać jego boki wiechciem słomy skropionej spirytusem lub terpentyną. Nie wolno podawać koniowi nic do jedzenia, można jedynie i tylko pod kontrolą podać mu trochę wody. Jeżeli zwierzę położyło się w boksie, koniecznie trzeba usnąć z niego paszę.
   
Leczenie kolki zależy od jej przyczyny. Zdiagnozować chorobę może tylko weterynarz na podstawie badań klinicznych. Sprawdzane jest tętno, liczba oddechów, temperatura, osłuchane serce oraz ściany jamy brzusznej. Lekarz ocenia także stan odwodnienia organizmu oraz wykonuje badanie rektalne, polegające na włożeniu ręki do odbytnicy konia i omacaniu dostępnych organów wewnętrznych. Po dokonaniu diagnozy koń może otrzymać zastrzyki rozkurczające i rozluźniające skurczone i zaciśnięte mięśnie gładkie, środki przeciwbólowe oraz sondę żołądkową (podawana przez nią płynna parafina może pomóc w usunięciu blokady z jelit). W ostrych przypadkach kolki wykonuje się zabieg chirurgiczny.
   
Istnieje wiele różnych rodzajów kolek. Do najczęściej występujących należy kolka kurczowa, inaczej zwana spastyczną. Jest rodzajem niestrawności, występującym u koni podekscytowanych zawodami. Może ją wywołać także zbyt duża różnorodność podawanego pokarmu, zmiana otoczenia oraz zaniedbanie odrobaczania. W leczeniu tego rodzaju kolki stosuje się środki przeciwbólowe i rozkurczające, które zwykle pomagają opanować sytuację. Kolejne powszechnie występujące morzysko to choroba pastwiskowa. Dotyczy koni utrzymywanych głównie na padokach, a jej przyczyny nie są do końca znane. W ostrych przypadkach jednym z objawów są drgawki. W formie przewlekłej można zaobserwować nagły i znaczny spadek wagi. Ten rodzaj kolki niestety jest nieuleczalny i powoduje śmierć konia. Skręt jelit jest bardzo ostrą i bolesną chorobą. Jedyną metoda jej wyleczenia jest operacja chirurgiczna. W momencie skręcenia jelit zostaje odcięty dopływ krwi do danego odcinka, w związku z czym zaczyna on obumierać, a produkowane w tym procesie toksyny dostają się do krwiobiegu. Zatkanie jelit wywołane jest przez zatrzymanie się treści pokarmowej w jelicie. Najczęściej występuje w zagięciu miednicznym (wąski odcinek okrężnicy dużej). Koniowi, u którego zdiagnozuje się ten rodzaj kolki, podaje się płynną parafinę przez sondę oraz elektrolity w formie kroplówki. Jeżeli te zabiegi nie usuną przyczyny kolki, konieczne jest wykonanie zabiegu chirurgicznego.

Bardzo trudno jest mieć pewność, że koniowi nie grozi kolka, ale można dołożyć wszelkich starań, by zminimalizować możliwość jej wystąpienia. Koń powinien mieć możliwość swobodnego poruszania się (padok, spacery), stały dostęp do czystej wody, racje żywnościowe powinny być dobrane indywidualnie do danego zwierzęcia (ilość pokarmu i jej rodzaj zależą od rasy, wzrostu, wagi i pracy, jaką wykonuje). Nie wolno podawać koniowi zepsutej paszy, zgniłej słomy czy siana. Należy dbać o regularne odrobaczanie. Fachowa opieka zmniejsza ryzyko zachorowania.

 Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.
     numer seryjny:52f212e4-42b4-4034-b1bc-4d695bef4303
       

KOŃ BELGIJSKI

           
Koń Belgijski

 Autor: Agata Obidowicz

***
Spoglądasz w dal, przed oczami rozciąga się równina Brabancji i Flandrii (Belgia). Jeszcze nic nie widać ani nie słychać. Powoli zaczynasz czuć lekkie drżenie ziemi pod stopami. Wyostrzasz wzrok i zaczynasz dostrzegać pierwsze konie. Drżenie ziemi zaczyna się wzmagać a obraz staje się coraz wyraźniejszy, bliższy i większy. Stado majestatycznych grubasów wraca z pastwisk do stajni na wieczorne karmienie… Jest to widok niezwykle ujmujący. Potęga, masa i siła połączona z lekkością, swoboda ruchu i łagodnością…

Historia rasy

Koń belgijski (inaczej brabant) jest najstarszą, zimnokrwistą rasą konia domowego. Wyhodowany został na terenach Brabancji i Flandrii (Belgia). Rasa ta prawdopodobnie pochodzi od konia leśnego albo dyluwialnego (Equus Przewalski silvaticus). W okresie średniowiecznym konie belgijskie były użytkowane jako rumaki bojowe. Później ich niezwykłą siłę wykorzystywano w rolnictwie jako konie ciężko pociągowe. Dzięki swoim licznym zaletom konie te były eksportowane poza granice Belgii. Wpływ krwi koni brabanckich można znaleźć w wielu rasach koni europejskich między innymi w Angielskich -Shire, Clydesdale i Suffolk punch, Niemieckich – koń reński oraz Polskich – koń sztumski oraz łowicki. Od połowy ubiegłego wieku doskonalenie tej rasy odbywa się jedynie poprzez stosowanie ostrej selekcji. W XIX wieku zostały ustalone trzy główne linie hodowlane koni tej rasy. Linia Gros de la Dendze została założona przez ogiera Orange I, który dawał masywne konie maści gniadej. Kolejna linia to Gris du Hainault założona przez siwego ogiera Bayard. Ostatnia linia to Colosses de la Mehaique założona przez ogiera Jean I, który charakteryzował się doskonałą jakością kończyn oraz niezwykłą siłą zadu i lędźwi. Największy udział w doskonaleniu razy belgijskiej miał udział wnuk Orange I – Albion d’Or. Obecnie konie tej rasy znane są w wielu krajach świata. W USA hoduje się typ belga amerykańskiego. W Polsce najwięcej koni tej rasy było przed II wojną światową. Stosowano je przede wszystkim do umasywniania naszych ras zimnokrwistych.

Potężne gabaryty

Konie brabanckie mają charakterystyczny dla ras ciężko pociągowych silny, rozłupany zad oraz krótką, grubą i dobrze umięśnioną szyję. Stosunkowo niewielka głowa najczęściej ma prosty albo lekko garbonosy profil. Łopatki są długie i silne, czasem stromo ustawione. Kłąb jest natomiast niski i słabo zaznaczony. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka co jest dodatkowym atutem przy dużym wysiłku, gdyż płuca mają większa przestrzeń. Nogi koni tej rasy są dość krótkie i mocne a szczotki pęcinowe są dosyć gęste. Kopyta są duże i płaskie co pozwalało na łatwe poruszania się w podmokłym terenie Flandrii. Umaszczenie przyjmują najczęściej kasztanowate, gniade oraz gniado dereszowate, rzadko kare i siwe. Belgi osiągają wysokość w kłębie od 162 do 170cm a wagę od 750 do 1200kg. Rozmiary te dają ogromną siłę a w połączeniu z niezwykle łagodnym usposobieniem czynią konia przyjaznego i miłego w obsłudze.


 Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.
     numer seryjny:52f21206-4ae4-41be-bd33-4d115bef4303
       

          
Szczepienie koni

 Autor: Agata Obidowicz

Regularne szczepienie konia pozwala zapobiec jego zachorowaniom na różne, nieraz niebezpieczne dla życia choroby oraz dodatkowo otwiera furtkę do startów w zawodach. Bez aktualnych szczepień koń nie może brać udziału w żadnych oficjalnych konkurencjach. Profilaktyka ta powinna być wykonywana regularnie, gdyż tylko wtedy najlepiej chroni zwierze przed zachorowaniem. Większość szczepień zależna jest głównie od właściciela konia, jednak kiedy ma się sportowe ambicje trzeba bardzo przestrzegać terminów szczepień narzuconych przez Polski Związek Jeździecki (PZJ). Koń startujący regularnie w zawodach musi być szczepiony przeciwko grypie co 6 miesięcy, a start w zawodach nie może odbyć się wcześniej jak 7 dni po wykonaniu szczepienia. Po jego wykonaniu należy udokumentować je w paszporcie konia. W odpowiednie miejsce trzeba wpisać datę, wkleić naklejkę, która znajduje się na szczypawce lub opakowaniu, wpisać numer serii szczepionki oraz podpis lekarza weterynarii, który je wykonał. Trzeba pamiętać, że gdy koń szczepiony jest po raz (szczepienie bazowe, podstawowe) pierwszy drugie szczepienie powinno być wykonane nie wcześniej niż 21 dnia i nie pognije niż 92 dnia od daty pierwszego szczepienia. Istnieje kilka podstawowych rodzajów szczepionek dla koni.
* Szczepienie przeciwko grypie można rozpocząć już u źrebaków. Klacze źrebne powinno się szczepić na 4-6 tygodni przed wyźrebieniem. Czynność ta pozwoli na uzyskanie większej odporności u źrebaków.
* Szczepionka przeciw tężcowi ma podobny program szczepień podstawowych jak przeciwko grypie czyli po podaniu pierwszego zastrzyku, drugi podawany jest w odstępie 6 tygodni. Trzecie szczepienie powinno być wykonane po 12 miesiącach, a każde następne po 24. Dodatkowo klacze hodowlane powinny być szczepione w 9 miesiącu ciąży.
* Herpeswirusowe zakażenie jest niezwykle niebezpieczne dla klaczy źrebnych (powoduje poronienia) dlatego szczepienie na tą chorobę jest niezwykle ważne w hodowlach koni. Schemat szczepień podstawowych jest taki sam jak w poprzednich dwóch. Kolejne szczepionki podaje się co 6-9 miesięcy. Szczepienie bazowe, zabezpieczające przed poronieniem powinno być podane przed zaźrebieniem, a kolejne w 3/4 oraz 7/8 miesiącu ciąży.
* Szczepionka przeciwko wściekliźnie powinno być wykonywane wówczas, gdy na danym terenie występuje zagrożenie wystąpienia tej choroby. Nie wymaga ona wykonania szczepienia bazowego a koń nabiera odporności już po 3-4 miesiącach po jej wykonaniu. Należy je powtarzać co rok.
* Szczepionka przeciwko grzybicy wykonywana jest najczęściej u koni, które na nią chorowały lub chorują jako element terapii oraz zapobiegający nawrotom choroby. Zastrzyk podaje się w odstępie 14 dni.

Podczas szczepienia źrebaków trzeba pamiętać, że do czwartego miesiąca ich życia posiadają odporność matczyną, która chroni je przed zachorowaniami. Podanie szczepionki przed upływem czterech miesięcy od narodzin najczęściej powoduje nieprawidłowy rozwój odporności poszczepiennej. Trzeba wiedzieć także, iż każde szczepienie może nieść ze sobą efekty uboczne czyli np. krótkotrwały spadek odporności czy wydajności konia. W związku z powyższym nie powinno się użytkować konia 2-3 dni po wykonaniu szczepienia. Niezwykle ważne jest też to, żeby Szczepic tylko konie zdrowe i niewykazujące żadnych objawów chorobowych.



 Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.
     numer seryjny:52f21058-2394-48b5-bd27-4d115bef4303
       

           
Pasowanie siodeł jeździeckich

 Autor: BorowaGFX

Pojęcie Saddle Fitting można tłumaczyć na język polski w łatwy sposób jako „pasowanie siodeł”. Ogromna liczba towaru oferowanego na rynku zwiększa konkurencyjność i jakość usług na rynku. Patrząc na dzieje naszego kraju, niestety zaznaczyć trzeba, że pasowanie siodeł stanowi młodą gałąź przemysłu jeździeckiego, który rozpoczął swój rozwój dopiero w ostatnich piętnastu latach. We wcześniejszym okresie saddle fitting można było uznać za nieistniejąca tematykę w rodzimym jeździectwie. Tymczasem rozwój tej gałęzi jest niezwykle dynamiczny oraz daje nowe spojrzenie na siodło dla konia i jeźdźca. Coraz mniej spotyka się jeźdźców uważających, że jedno siodło wystarczy na każdy typ konia.



Hodowla koni przechodzi znaczące zmiany. Dostęp do różnorodnych materiałów hodowlanych oraz krzyżowanie zwiększa skalę różnorodności budowy grzbietów. W związku z tym, usługa dopasowywania siodeł nabiera wielkiego znaczenia także na rynkach silnie rozwiniętych. W Polsce znaczna rzesza klientów sklepów jeździeckich zadaje pytanie: „czy pasujecie siodła?” jako jedno z pierwszych. Zazwyczaj z ust sprzedawcy pada deklaracja w stylu: „tak, oczywiście”. Opłaca się jednak zastanowić, czy tej odpowiedzi nie wymusza pytanie, i czym jest właściwie saddle fitting, a także z jakich elementów on się składa. Kto zdefiniował saddle fitting oraz czy każdy sklep jeździecki jest w stanie tą usługę wykonać prawidłowo z pełną dbałością o szczegóły? Niestety nie. Dwa lub cztery siodła testowe nie gwarantują wiedzy, a co więcej, z dużą pewnością rzec można, iż każdy sklep jeździecki jako przedsiębiorstwo jest zorientowane na korzyść finansową, tak więc jego pracownicy będą się skupiać tylko na celu nadrzędnym , którym jest sprzedaż towaru.



Oto parę wartościowych instrukcji, dzięki którym każdy jeździec zaoszczędzi sobie rozczarowań bądź kontuzji grzbietu konia:
Kupując siodło do jazdy konnej w sklepie dla jeźdźca, zadaj następujące pytania:



1. Jak duże doświadczenie państwo posiadają?
    Doświadczenie jest jednym z najistotniejszych czynników – firma która istnieje krótko nie może posiadać oczekiwanego doświadczenia.



2. Ile siodeł posiadają państwo na sklepowym magazynie?
    Salon jeździecki musi mieć własny magazyn co najmniej 70 nowych siodeł na magazynie oraz minimum 30 sztuk siodeł testowych w wielu rozmiarach.



3. Jak długo prowadzicie państwo usługę dopasowywania siodeł?
    To bardzo ważne pytanie, które może wprawić żółtodziobów w duże zakłopotanie.



4. Czy usługa jest wykonywana w siedzibie sklepu jeździeckiego?
    Zazwyczaj jest tak, że sklep jeździecki nie posiada zaplecza warsztatowego i wszystkie modyfikacje są dokonywane w innej firmie lub nawet są wysłane do innych państw. Należy wiedzieć, kto i gdzie będzie modyfikował Twoje przyszłe siodło!



5. Z kim współpracuje sklep  i czy posiada listę referencyjną?
    Im dłuższa tym lepsza. Warto zapytać o telefon.



6.       Jak wiele siodeł sprzedali państwo dotychczas?
    Na to pytanie często usłyszeć można odpowiedź o tajemnicy handlowej, ale jeśli sklep jeździecki sprzedał więcej niż 1000 siodeł , to na pewno się tym pochwali!



7. Czy istnieje możliwość przepasowania raz pasowanego siodła?
    Produkt musi być plastyczny i stwarzać możliwość robienia korekt , a także zmian rozstawu łęku.



8. Czy w trakcie zakupu siodła sklep jeździecki prześle do mnie wykwalifikowanego pracownika do ściągnięcia miary i oceni grzbiet konia?
Prawidłowe dopasowanie siodła do budowy anatomicznej ma fundamentalne znaczenie dla komfortu i zdrowia tak jeźdźca jak i konia. Nie można pasować siodła do grzbietu konia na odległość, w związku z tym w profesjonalnym sklepie jeździeckim pracownik zajmujący się pasowaniem siodeł musi przyjechać do klienta, aby dokonać wszystkich koniecznych pomiarów.



Potencjalny sprzedawca siodła powinien udzielić wyczerpujących odpowiedzi na co najmniej siedem z ośmiu powyższych pytań, by zyskać pełne zaufanie klienta.



 Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.
     numer seryjny:52f20c64-606c-41bd-91a7-473e5bef4303